viernes, 6 de marzo de 2009

Mimosas

Onte pola mañá, chovía e facía moito vento. Aproveitando que caeron unhas raiadiñas de sol e as pólas deixaron de abanear, recollín estas imaxes das mimosas. Levaba días vixiándoas, para ver cando abrían. Por fin!

martes, 3 de marzo de 2009

Alegría


A alegría de ver e entender é o máis perfecto don da natureza.
Albert Einstein



Defensa de la alegría

Defender la alegría como una trinchera
defenderla del escándalo y la rutina
de la miseria y los miserables
de las ausencias transitorias
y las definitivas

defender la alegría como un principio
defenderla del pasmo y las pesadillas
de los neutrales y de los neutrones
de las dulces infamias
y los graves diagnósticos

defender la alegría como una bandera
defenderla del rayo y la melancolía
de los ingenuos y de los canallas
de la retórica y los paros cardíacos
de las endemias y las academias

defender la alegría como un destino
defenderla del fuego y de los bomberos
de los suicidas y los homicidas
de las vacaciones y del agobio
de la obligación de estar alegres

defender la alegría como una certeza
defenderla del óxido y la roña
de la famosa pátina del tiempo
del relente y del oportunismo
de los proxenetas de la risa

defender la alegría como un derecho
defenderla de dios y del invierno
de las mayúsculas y de la muerte
de los apellidos y las lástimas
del azar
y también de la alegría.

Mario Benedetti

domingo, 1 de marzo de 2009

Espera


Ainoha Arteta-La vida


Algo en mi sangre espera todavía.
Algo en mi sangre en que tu voz aún suena.
Pero no. Inútilmente yo te llamo.
Aquella voz que te llamaba es ésta.

Ven hacia mí. Mis brazos crecen, huyen
donde los tuyos la mañana aquella.
Ven hacia mí. La tierra toda oscila,
se mueve, cruje. Vístete. Despierta.
Oh, qué encendida el alma
en su secreto puro, si vinieras.
Sin esperanza, entre la luz del día,
mi voz te llama.
El eco. La respuesta.

Carlos Bousoño

viernes, 27 de febrero de 2009

Camiña


Cando polos anos non poidas correr, trota.

Cando non poidas trotar, camiña.

Cando non poidas camiñar, usa o bastón.

Pero nunca te deteñas!!!

Madre Teresa de Calcuta
(adaptación)

martes, 24 de febrero de 2009

Ausencia


El azul es el verde que se aleja
-verde color que mi trigal tenía-,
azul de un verde preso en lejanía
con que tu fuga construyó su reja.

Inmensidad azul, donde mi queja
tiende su mudo vuelo de agonía,
para buscar el verde que tenía,
verde en azul, allá donde se aleja...



Mi angustia, en horizontes libertada,
corporiza en tu azul de transparencia
el verde que persigue la mirada;

y en el color que brota de la esencia
de gozarte en un ritmo de llegada:
yo sufro la presencia de tu ausencia.

Elías Nandino. Sonetos, 1937.

domingo, 22 de febrero de 2009

Filloas


Polo entroido, filloas para todos. Estades convidados.

Amodiño, eh? De unha en unha, non sexades larpeiros… Que de aquí a mércores de cinza, aínda queda moita troula.



Filloas con mel, para os máis amigos do doce.



E filloas con queixo, as miñas preferidas.

sábado, 21 de febrero de 2009

Disfrace


A algunhas persoas os disfraces non as disfrazan, senón que as revelan. Cada un disfrázase de aquelo que é por dentro.

Gilbert Keith Chesterton

Non hai disfrace que poida longo tempo ocultar o amor onde o hai, nin finxilo onde non o hai.

François de la Rochefoucauld


Este disfrace pode parecer un pouco "patriota" polas súas cores, e máis nestas datas preelectorais. Casualidade. É unha capa que semella a plumaxe dun paxaro, de clima subtropical.


Cando a necesidade nos arranca as palabras sinceras, cae a máscara e aparece o home.
Lucrecio

O poema, esa extraña máscara máis verdadeira que a propia cara.
Mario Quintana

A vellez é unha máscara: se a quitas, descobres o rostro infantil da alma.
José Bergamín

martes, 17 de febrero de 2009

Un,dous...


Paseniño, paseniño. Un, dous; un, dous; un, dous...

Hands (mans)


Un, dous, tres. Ao soliño da mañá.

sábado, 14 de febrero de 2009

Amor


As novas claves científicas
Amor = (a+i+x) k

Con la fusión de las bacterias, nació el amor, según Eduardo Punset. El viaje al amor, empezó hace 3.000 millones de años y surgió “en el momento en el que una bacteria se preguntó si había alguien más ahí porque no podía vivir sola”. Una cita suya lo recoge con claridad: “Cada organismo buscaba ansiosamente en otros la energía que no tenía, la velocidad que le faltaba, la capacidad para respirar oxígeno letal o la protección frente a la incertidumbre” frente a un entorno cambiante y mutable.
Música da película Hace mucho que te quiero: sensibilidade, comprensión e perdón.



Ano 2007, a finais de xaneiro, na clase, falando sobre a celebración do Día da Paz:

- Que queremos decir cando falamos de paz? Que é para vós a paz? Como se pode conseguir? Credes que hai outras palabras que se relacionan co concepto de paz? Etc.

Comenzan as reflexións, dúbidas, discusións e diferentes opinións. Todas as respostas son interesantes, incluso sorprendentes algunhas. No fondo, detrás dese escudo de rebeldía característico da adolescencia, tamén hai sensibilidade. Só que ás veces, cústalles un pouco amosala. Axudarlles a expresarse, sen medo ou complexos, non é doado pero si unha satisfacción. Entre outras aportacións, saiu a palabra “amor”.

- Moi ben. Vouna escribir en maiúsculas, parécevos?
- E por que?

Continuaron as preguntas e o debate. A profe, faláballes do amor pola natureza: a necesidade e o pracer de coidala e desfrutala, de vivila: os ríos, as árbores, as prantas, as flores…

- Pero vostede que di??? Como imos sentir amor polas flores??? A min gústanme, pero... amor? Nunca oín tal cousa…

Que eu son unha namorada das flores, non fai falta que o diga… Unha boa parte das entradas deste blog, xurden á raíz da foto dunha flor. Representan a beleza e a perfección, tenrura e fraxilidade; plenitude, cando están abertas; e, por suposto, son un símbolo de liberdade: amósanse tal como son, aínda que só vivan uns días ou apenas unhas horas. Ata cando están murchas, secas, case sen cor, son fermosas e conservan o seu aroma. Se cadra é porque viven, plenamente.

As fermosas paisaxes e os sentimentos humanos, nesta emotiva e inesquecible película:

Memorias de África

Out of África-Song of Africa

Out of Africa-John Barry



Hai uns catro anos, Diego regaloume este corazón, polo Día da Nai (non son partidaria dos “días de”). O importante é que o fixo el, con ilusión; o motivo, é o de menos. Papel pinocho vermello, tiras de follas de periódico, unhas grapas e o seu toque persoal. O resultado: un corazonciño ben animado, alegre, tenro e inocente. Desde entón, vive pendurado dun fío na cociña. Co paso do tempo e a humidade, vai perdendo cor. Máis dunha vez pensei en retiralo. Non son capaz. Cando me acerco e o miro de frente, semella rogarme: “déixame uns días máis, non molesto…” E así pasa un ano e outro, xa é como da familia.

Soños, fantasía e realidade. O poder do amor, a comprensión e a xenerosidade.

El castillo ambulante

sábado, 7 de febrero de 2009

Convivencia


Aprender a vivir e convivir tería que ser unha materia permanente na sociedade.

domingo, 1 de febrero de 2009

Camelias


As primeiras camelias, nun día de chuvia e pouca luz. Aínda así, non puiden resistir a tentación de recoller unhas mostras. Vinas tan fermosas!



Camelias de Galicia




lunes, 26 de enero de 2009

Paz


Non basta con falar de paz. Debemos crer nela e traballar para conseguila.
Eleanor Roosevelt



Os homes construímos demasiados muros e non suficientes pontes.
Isaac Newton




A auga é máis forte cá rocha, o amor é máis forte cá violencia.
Hermann Hesse


Documental que consta de tres historias sobre a violación dos dereitos humanos e sobre persoas esquecidas do mundo.

La espalda del mundo

Un grupo de nenos que traballan nunha canteira de Perú.

La espalda del mundo 2 (vídeo)

sábado, 17 de enero de 2009

Letargo


No corazón de todos os invernos vive unha primavera palpitante, e detrás de cada noite, vén unha aurora que sorrí.

Khalil Gibran

Jardín de invierno
Llega el invierno. Espléndido dictado
me dan las lentas hojas
vestidas de silencio y amarillo.

Soy un libro de nieve,
una espaciosa mano, una pradera,
un círculo que espera,
pertenezco a la tierra y a su invierno.

Creció el rumor del mundo en el follaje,
ardió después el trigo constelado
por flores rojas como quemaduras,
luego llegó el otoño a establecer
la escritura del vino:
todo pasó, fue cielo pasajero
la copa del estío,
y se apagó la nube navegante.

Yo esperé en el balcón tan enlutado,
como ayer con las yedras de mi infancia,
que la tierra extendiera
sus alas en mi amor deshabitado.

Yo supe que la rosa caería
y el hueso del durazno transitorio
volvería a dormir y a germinar:
y me embriagué con la copa del aire
hasta que todo el mar se hizo nocturno
y el arrebol se convirtió en ceniza.

La tierra vive ahora
tranquilizando su interrogatorio,
extendida la piel de su silencio.

Yo vuelvo a ser ahora
el taciturno que llegó de lejos
envuelto en lluvia fría y en campanas:
debo a la muerte pura de la tierra
la voluntad de mis germinaciones.

Pablo Neruda

domingo, 11 de enero de 2009

Vitaminas


Se un arrefriado non queres pillar, vitamina C has de tomar.

Laranxas



Unha laranxa con problemas de identidade…

Terapia de laranxa



E unhas laranxiñas con moito ritmo…

Laranxa Beatles-Twist and Shout

Xa sabes:
se te atopas un pouco mal,
vitaminas e bo humor,
son o mellor antigripal.


E se xa te “atacaron” os virus: descanso, paciencia e un sinxelo remedio caseiro que te axudará a recuperar.

Ingredientes:
- limóns
- auga
- mel

Preparación:
Coce dous ou tres limóns en dous litros de auga. Déixaa que repouse. Cando estea morna, a cada vaso de auga, exprémelle medio limón e engádelle unha boa cullerada de mel. (Se non che gusta o mel, no canto dunha culler, unha culleriña). Proba e verás.

martes, 6 de enero de 2009

Comunicación

Hoxe tócalle o turno á palabra COMUNICACIÓN, outra aportación das que recibín.
Non acostumo a mercar demasiadas cousas innecesarias; aínda que, de vez en cando, caio na tentación. Quen non? Apetecíame ter unha colección de bonecas rusas, pero non lle facía a vez. Podía telas comprado en Santiago, sen ir máis lonxe. Non era algo imprescindible. Ademáis, o seu vivo e intenso colorido, facíame dubidar: e onde as vou colocar? O pasado verán, fun de viaxe a Londres. O último día da visita, mentras daba unha volta por Piccadilly Circus, atopei varias coleccións de matrioskas. Esta vez, deixeime levar polo impulso shopping e, por fin trouxen comigo as cinco bonequiñas. Desde aquela, comparten estante cunha colección de libros da Historia de Galicia e parecen estar a gusto, son ben cabidos. É a vantaxe que teñen de seren só cousas, obxectos: non lles supón esforzo algún levarse ben, a pesares de referirse a, ou proceder de culturas moi distintas. A nós, nalgunhas ocasións ou situacións, si que nos custa entendernos e comunicarnos con aqueles que son un pouco diferentes ou pensan doutro xeito.





Un conto precioso do escritor ruso Anton Chejov.


Unha deliciosa película baseada nas historias de Anton Chejov.

Francis Lai, autor tamén da música do film Ojos Negros.
(Non puiden traer a banda sonora desta película)

lunes, 5 de enero de 2009

Vivir


Outra das palabras daquela árbore: VIDA, un nome importante. VIVIR, ademais dunha acción importante, é unha actitude esencial.

Un soplo de entusiasmo.
Adicado a todos aqueles que sofren, sexa cal sexa o motivo.

A importancia das persoas sobre as cousas.