miércoles, 12 de octubre de 2011

Aillados?









Sólo nos aislamos en las cosas pequeñas,
en la mínima y frágil libertad
de las cosas pequeñas
y nos cuesta en verdad dejarlas,
porque al abrigo de los inútiles objetos
inevitablemente cotidianos
existe todo un mundo no sabido de ternura.

Sólo nos aislamos,
sólo crecemos en las cosas pequeñas:
aquel pañuelo que llevamos siempre
doblado con tanto cuidado en el bolsillo,
la canción que recordamos de pronto,
un libro ya olvidado,
el gesto repetido tantas veces,
o la cosa más íntima
que nadie podría amar
como nosotros la amamos.
Se trata, bien mirado, de una constante
evasión hacia nosotros mismos,
hacia la más pura e íntima parte
de nosotros mismos,
convertida al fin y al cabo
-y nos sorprende siempre constatarlo-
en lo que más nos acerca al yo profundo
que vive adentro nuestro,
y sobre todo en lo que más intensamente
nos alienta a vivir.


Miquel Martí i Pol

sábado, 8 de octubre de 2011

Un paseíño?



Imos por aquí? A ver que atopamos...














































E damos a volta.




























Berrogüetto - Unha volta e un poema


Vai unha volta, unha volta e un poema

Unha cantiga, a cantiga dunha nena

Vai un xantar, un xantar, unha conversa

Un pensamente, pensamento con talento






Vai o teu beixo, o teu beixo nun silencio
Unha palabra, a palabra desexada




E agora que sae o sol
o teu nome xa se ve
Agora que sae o sol
ti tamén es




Vai a esquecida, a esquecida e nomeada
Unha sentenza, a sentenza que ti fagas
Vai o teu dito, o teu dito cun sorriso
Unha quimera, a quimera dunha espera




Foi unha volta, unha volta e un poema
Unha cantiga, a cantiga dunha nena,
Vou despedirme, despedirme cunha flor
Vou despedirme, cunha flor de cor de ron



martes, 4 de octubre de 2011